5 10 15 20.... ......."0"........"เชี่ยยย!"

Constituative Rules
ใช้หลักความน่าจะเป็นในการเดาให้จำนวนนิ้วที่แบรวมทั้งหมดตรงกับจำนวนที่เอ่ย คิดง่ายๆ เช่นเล่นกัน 4 คน มีกันทั้งหมด 40 นิ้ว (ใครเจอนิ้วที่ 41 ก็เตรียมวิ่งเข้าวัดได้เลย) ถ้าทายว่า "25" ก็คือต้องมีคนแบมือทั้งหมด 5 มือจากทั้งหมด 8 มือ (ถ้าเจอมือที่ 9 ก็รู้กันนะครับว่าต้องทำไง) ความน่าจะเป็นก็คือ 5/8 ซึ่งนี่เป็นการคำนวณที่ "ผิด" เพราะจริงๆ แล้วมันคิดทีละข้าง คนหนึ่งมีทั้งมือซ้ายและมือขวา ความน่าจะเป็นในการแบมือแต่ละข้างก็คือครึ่ง/ครึ่ง แล้วนำ 2 ค้างมารวมกัน แล้วก็ต้องไปรวมกับทุกคนอีก (โอ...เริ่มมึน) และในตาถัดๆ ไปก็จะมีปัจจัยในแง่จิตวิทยาเพิ่มเข้ามา คือคนส่วนใหญ่มักจะไม่ออกซ้ำมือเดิมถ้าหากแพ้ในครั้งก่อนหน้า อย่างน้อยขอออกสลับข้างก็ยังดี ถึงแม้จะได้ผลเหมือนเดิมก็ตาม โอย...ถ้าให้คิดจริงๆ คงมึนยิ่งกว่าเดิม สุดท้ายจึงพร้อมใจกันเดามั่วไปเรื่อยๆนี่แหละ หนุกแล้ว!

Operational Rules
เริ่มมาทุกคนกำมือไว้ในตำแหน่งที่เห็นกันได้ทุกคน ผลัดกันเอ่ยจำนวนตัวเลขทีละคน โดยต้องเป็นจำนวนที่หาร 5 ลงตัว เมื่อสิ้นสุดการเอ่ยหรือในขณะที่เอ่ยอยู่ทุกคนต้องรีบแบมือตามจำนวนที่ตั้งใจไว้ทันที แล้วมานับรวมจำนวนนิ้วที่ถูกแบทั้งหมดว่าเท่ากับจำนวนที่เอ่ยหรือไม่ ถ้าเท่าพอดี คนเอ่ยก็ชนะตานั้นไป

Implicit Rules
ให้ออกพร้อมกัน และต้องเร็วแทบจะทันทีทันใดเมื่อทำการเอ่ย (ใครวอนบาทา ก็สามารถแกล้งทำเป็นอ้าปากให้เพื่อนๆ ปล่อยไก่แบมือก็ได้นะ) ซึ่งต้องคิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะออกมือยังไงก่อนที่จะได้ยินตัวเลขซะอีก ใครไม่คิดก็ปล่อยไปตามสัญตญาณและปฏิกิริยาแบบตามบุญตามกรรม
คำว่า "แบมือ" คือนิ้วทั้ง 5 กางออก ไม่มีลีลาหุบไว้ให้เหลือเศษ ไม่งั้นอาจมีการรุมประชาทัณฑ์
เมื่ออกแล้วจะกลับลำไม่ได้ ไม่มีการหุบหรือแบมือเพิ่มเด็ดขาด

มีเรื่องขำๆ เวลาเล่นเกมนี้อยู่เหมือนกัน เช่น คนเอ่ย "0" แต่ตัวเองเจือกแบมือซะงั้น หรือเล่นกัน 3 คน เจือกเดา "35" ....แหม ทำไปด้าย

ปลาไหลวิ่งไล่จับ

players กี่คนก็ได้

rules จับคู่กันยืนเป็นวง เหลือไว้ 2 คน คนเป็นคนวิ่งไล่แตะคนที่ไร้คู่ครอง ส่วนคนไร้คู่ก็ต้องวิ่งหนีไปทำให้คู่คนอื่นแตกแยก คู่ใครถูกแตะคนที่ไม่ถูกแตะจะถูกคู่บอกเลิกไปคบคนใหม่ ต้องละเห็ดไปแย่งคู่ชาวบ้านต่อไป แต่ถ้าหากไปแย่งคู่ชาวบ้านไม่ทัน ถูกพ่อปลาไหลงาบไปกินซะก่อน ก็ต้องกลายเป็นพ่อปลาไหลซะเองคอยตะปบคนไร้คู่ต่อไป เกมจบเมื่อทุกคนสลบ...หมดแรงวิ่งน่ะแหละ

procedure วิ่งๆๆและก็วิ่งๆ

resource ความเร็วในการวิ่งและปฏิกิริยาตอบสนองเมื่อคู่ตัวเองถูกแตะ ต้องรีบออกตัวทันที อย่ามัวอาลัยอาวร

boundary พิ้นที่ราบขนาดตามแต่ความคึกของกลุ่ม

conflict ใครที่เคยชินกับวิ่งไล่จับธรรมดาที่ปกติใครถูกแตะคนนั้นไล่ต่อ อาจจะสับสนได้เพราะเปลี่ยนมาเป็นคนที่ไม่ถูกแตะต้องเป็นคนวิ่งซะเอง

outcome กล้ามเนื้อน่องและต้นขา

Core Machenics คนหนีก็วิ่งแปะ ใครไม่โดนแปะก็ต้องหนีไปแปะต่อ ไอ้คนไล่ก็ต้องไล่ไปเรื่อยๆ ไล่ทันก็สลับบทบาทกัน ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะพอใจ

Meaningful Play ช่วยส่งเสริมในการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ได้เปลี่ยนคู่บ่อยๆ มีการแตะเนื้อต้องตัวพอประมาณ บางคนอาจจะได้เอื้อนเอ่ยวาจากันมากขึ้น ซึ่งมักจะเป็นภาษาสากลเข้าใจได้ทุกเชื้อชาติซะด้วย ("กรี๊ดดดด!", "อ้ายยย!", "เฮ้ยยยยย!" ฯลฯ)

จำได้ตอนสมัยเด็กๆ เวลาเล่นกันเป็นห้องตอนแรกจะชอบให้คู่ตัวเองถูกแตะมากจะได้เป็นคนวิ่งหนี ไปแตะคนที่แอบชอบแล้วจะได้ยืนคู่กัน พร้อมกับภาวนาไม่ให้ใครมาแตะ จะได้ยืนด้วยกันนานๆ
แต่เดี๋ยวหนีเวลาเจอคนหนีวิ่งมาทางตัวเองจะรีบยื่นมือแย่งกันให้แตะทันที จะได้ไม่ต้องวิ่งหนี ถ้าต้องวิ่งก็วิ่งไปแตะคู่ที่ใกล้ที่สุด ขอยืนนานๆ วิ่งน้อยๆ ไว้ก่อน ไม่รู้ตอนเด็กเอาแรงมาจากไหน (สงสัยพลังรัก 555)